Płytki ceramiczne to cienkie (grubość średnio 6-16 mm) płytki wykonane z gliny, talku, piasku oraz uszlachetniających dodatków mineralnych. Po połączeniu składników z odrobiną wody masę poddaje się procesowi ciągnienia bądź prasowania. Następnie płytki są wypalane w temperaturze 1000-1300C. Ostatnim etapem produkcji płytek ceramicznych jest ich malowanie oraz dekorowanie. Dzięki temu procesowi płytki zyskują zróżnicowane kolory oraz motywy. Płytki ceramiczne mają różnorodne kolory, kształty i zastosowanie. Są naturalne, nietoksyczne, łatwe w utrzymaniu, niepalne, dzięki czemu znajdują zastosowanie w łazienkach, kuchniach, pomieszczeniach sanitarnych. Niektóre z nich mają właściwości mrozoodporne, dzięki czemu zastosowane mogą być również na tarasach i elewacjach budynków. Gres – jednolita w strukturze płytka ceramiczna, jest materiałem nisko nasiąkliwym, a tym samym i mrozoodpornym, dzięki czemu może być stosowany zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynków. Jest materiałem bardzo twardym odpornym na ścieranie. Klinkier – tworzywa ceramiczne o czerepie spieczonym, ale bez zeszkliwienia powierzchni. Są otrzymywane przez wypalanie glin wapienno-żelazistych, wapienno-magnezjowych lub żelazistych (w temperaturze około 1300°C). Wybrane wyroby klinkierowe: cegła budowlana klinkierowa – o wymiarach takich samych jak cegła zwykła pełna, produkowana jako pełna lub z otworami (najczęściej prostopadłymi do podstawy). Na rynku spotyka się obecnie wyroby także o innych wymiarach; cegły kominowe – przeznaczone do budowy wolno stojących przemysłowych kominów. Cegły te mają kształt wycinka pierścienia kołowego; cegły kanalizacyjne – używane do budowy sieci kanalizacyjnej wymagającej szczelności oraz tam, gdzie wymagana jest odporność na działanie kwasów i ługów zawartych w wodzie i gruncie; klinkierowe cegły drogowe – do budowy nawierzchni drogowych, parkingów, placów fabrycznych i magazynowych oraz na wykładziny kanałów ściekowych; kształtki i płytki podokienne, do licowania ścian i płytki posadzkowe.